بررسی مقایسه‏ای قابلیت انتقال دامنه مؤثر صندلی تراکتورهای رایج در ایران

نویسندگان

چکیده

برای جلوگیری از بروز مشکلات عمده در خصوص ایمنی و سلامت شغلی رانندگان تراکتور،‏ شناسایی منابع ارتعاش و محدود ساختن دامنه ارتعاشی آن‌ها ضروری است. در این پژوهش،‏ تعدادی از عوامل مؤثر بر قابلیت انتقال دامنه مؤثر صندلی در تراکتورهای گلدونی 341،‏ مسی‏فرگوسن 285 و جاندیر 3140 ارزیابی شدند. فاکتورهای مورد بررسی شامل مسیر حرکت،‏ نسبت‌ دنده و دور موتور بود. آزمایش‌ها به صورت فاکتوریل و بر پایه طرح کامل تصادفی و در سه تکرار انجام شدند. نتایج نشان داد که سطوح مختلف متغیرهای مسیر حرکت،‏ نسبت دنده و دور موتور برای هر سه تراکتور در سطح احتمال 1% معنی‌دار شده‌اند. این در حالی‏ است که تغییرات دور موتور در مقایسه با نسبت دنده،‏ روند یکنواخت‌تری در تغییرات قابلیت انتقال مؤثر صندلی نشان داد. نوع مسیر پیشروی رفتار متفاوتی را در تراکتورهای مختلف نشان داد به نحوی که مسیر زمین شخم‏خورده در تراکتورهای گلدونی و جاندیر بیشترین مقدار قابلیت انتقال مؤثر دامنه صندلی نسبت به دو مسیر دیگر (جاده آسفالت و روستایی) را داشتند. ولی در تراکتور مسی‏فرگوسن روند معکوسی مشاهده شد. همچنین بیشترین و کمترین مقدار قابلیت انتقال مؤثر دامنه صندلی به ترتیب با 2‎/98% و 6‎/22% مربوط به تراکتورهای گلدونی و جاندیر به ‏دست آمد.

کلیدواژه‌ها