تأثیر نوع سوخت و سرعت موتور بر قابلیت‌کاردهی یک موتور اشتعال تراکمی

نویسندگان

چکیده

برای اندازه‌گیری کیفیت انرژی،‏ مفهومی به عنوان «قابلیت‌کاردهی» تعریف شده است. در این پژوهش،‏ قابلیت‌کاردهی یک موتور دیزل با استفاده از مخلوط سوخت‌های دیزل و بیودیزل (B0،‏ B20،‏ B40 و B100) بررسی می‌شود. همچنین تأثیر سرعت‌های 1200،‏ 1600 و 2000 دور بر دقیقه بر تحلیل قانون دوم ترمودینامیک با سوخت‌های مختلف،‏ واکاوی می‌گردد. پارامتر‌های مورد بررسی در این پژوهش،‏ شامل قابلیت‌کاردهی از طریق انتقال کار و گرما،‏ بازگشت‌ناپذیری،‏ قابلیت‌کاردهی کل،‏ قابلیت‌کاردهی ترمومکانیکی و قابلیت‌کاردهی سوخت سوخته شده هستند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد،‏ پارامترهای قابلیت‌کاردهی برای مخلوط سوخت‌های دیزل و بیودیزل تا مرحله احتراق زیاد و سپس با شروع مرحله انبساط کاهش می‌یابد. قابلیت‌‌کاردهی کل سوخت‌ B0 به ترتیب 3‎/3،‏ 7 و 7‎/16 درصد نسبت به سوخت‌های B20،‏ B40 و B100 افزایش می‌یابد. بیشترین بازده قانون دوم ترمودینامیک در سرعت2000 دور بر دقیقه بود که برای سوخت‌های B0،‏ B20،‏ B40 و B100،‏ به ترتیب 5‎/44،‏ 38‎/46،‏ 89‎/47 و 5‎/48 درصد است.

کلیدواژه‌ها