مقایسه تأثیر روشهای مختلف خاکورزی حفاظتی و مرسوم بر عملکرد برنج و شاخصهای مصرف آب
دوره 14، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 95-112
https://doi.org/10.22034/jrmam.2026.14810.746
نعیم لویمی، احمد شریفی مالواجردی، علی مختاران
چکیده خاکورزی حفاظتی با توجه به نقش آن در جلوگیری از فرسایش و حفظ قابلیت مواد آلی خاک، و همچنین نقش آن در حفظ رطوبت و جلوگیری از هدر رفت آب، مورد توجه محققان قرار گرفته است. این پژوهش با هدف مقایسه روشهای مختلف خاکورزی حفاظتی برنج همراه با آبیاری متناوب، و روش خاکورزی مرسوم همراه با آبیاری دائم (شاهد)، بهمدت دو سال (1400-1399) در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار، در ایستگاه شاوور مرکز تحقیقات کشاورزی خوزستان اجرا گردید. تیمارها شامل چهار روش خاکورزی حفاظتی، در شرایط آبیاری متناوب، و نیز روش مرسوم (شاهد: گاوآهن-برگرداندار همراه با دو بار دیسک در شرایط آبیاری دائم) بودند. نتایج تجزیه واریانس مرکب صفات زراعی نشان داد که بین روشهای مختلف خاکورزی-آبیاری از نظر عملکرد و نیز صفات زراعی به جز وزن هزار دانه اختلاف معنیداری مشاهده نشد. مقایسه میانگینهای عملکرد نشان داد روشهای بیخاکورزی، چیزل همراه با دیسک، چیزلپکر، و یک بار دیسک، در شرایط آبیاری متناوب، بهترتیب 3137، 2900، 2892 و 2940، و شاهد (خاکورزی مرسوم در شرایط آبیاری دائم) 3509 کیلوگرم در هکتار بهدست آوردند. همچنین نتایج نشان داد که بین روشهای مختلف خاکورزی-آبیاری از نظر مصرف و نیز بهرهوری آب اختلاف معنیداری وجود داشت. مقایسه میانگینها نشان داد که شاهد با 41084 متر مکعب در هکتار، بیشترین میزان مصرف آب، و با 084/0 کیلوگرم در متر مکعب،کمترین میزان بهرهوری آب را به خود اختصاص داشت، و در مقابل، بیخاکورزی-آبیاری متناوب با 22753 متر مکعب در هکتار، کمترین آب مصرفی، و با 128/0 کیلوگرم در متر مکعب، بیشترین مقدار بهرهوری آب را بهدست آورد.
توسعه و ارزیابی مزرعه ای یک حسگر نیوماتیکی افقی مجهز به چند نازل برای اندازه گیری مقاومت مکانیکی خاک در حال حرکت
دوره 12، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 91-101
https://doi.org/10.22034/jrmam.2023.14013.609
منا طهماسبی، محمد گهری، احمد شریفی مالواجردی، ابوالفضل هدایتی پور
چکیده فشردگی خاکهای کشاورزی محدودیت اصلی رشد ریشه گیاهان است و منجر به کاهش عملکرد اکثر محصولات زراعی میشود. تراکم خاک ساختار خاک را تغییر میدهد و نفوذ آب و هوا را محدود میکند. نفوذسنج عمودی به شیوهی رایج برای اندازهگیری مقاومت خاک استفاده میشود ولی بسیار وقتگیر، هزینهبر و طاقتفرساست که باعث ایجاد محدودیت استفاده از نفوذسنجهای عمودی در پهنهبندی فشردگی خاک مزارع شده است. یکی از روشهای معرفی شده در دهه گذشته روشی پیوسته و در حال حرکت برای تعیین لایة فشرده خاک است. هدف از این تحقیق، اندازهگیری مقاومت مکانیکی خاک در لایههای فشرده مختلف با استفاده از یک حسگر نیوماتیکی افقی چند نازلی در حال حرکت بود. در ابتدا تنش ایجاد شده بر روی تیغه حسگر محاسبه و سپس ساقه حسگر مورد نظر در محیط نرمافزار ANSYS مدلسازی و تحلیل تنش شد. پس از طراحی، سه نازل مخروطی در سه عمق متفاوت (15، 30 و 45 سانتیمتر) برای تزریق جریان هوا به خاک بر روی حسگر نیوماتیکی نصب شد و مقاومت در برابر نفوذپذیری هوا به داخل خاک بوسیله سه فشارسنج اندازهگیری شد. نتایج این حسگر با نتایج نفوذسنج عمودی استاندارد در طول مسیر موردنظر در سه تکرار ارزیابی و مقایسه گردید. نتایج نشان داد که حسگر توانایی نشان دادن تغییرات مقاومت مکانیکی خاک را در عمقهای مختلف حتی در مکانهایی که نفوذسنج عمودی امکان ورود در خاک را نداشت، دارد. رابطه معنیداری بین مقاومت به نفوذ هوا در خاک با مقاومت به نفوذ عمودی (R2=0.73) در عمق صفر تا 30 سانتیمتر بدست آمد. مقدار مقاومت به نفوذ هوا در خاک با افزایش عمق افزایش یافت.
