مکانیزاسیون کشاورزی به عنوان یک رویکرد اساسی در تولید محصولات کشاورزی مطرح می‌باشد. مکانیزاسیون موجب انجام به موقع عملیات کشاورزی، کاهش هزینه‌های تولید، کاهش سختی‌کار، مدیریت مصرف نهاده‌های کشاورزی، ایجاد جذابیت در فعالیت‌های کشاورزی، ارتقاء کمی و کیفی تولید و اقتصادی نمودن تولید محصولات کشاورزی را فراهم می‌سازد. لازمه برنامه‌ریزی صحیح کشاورزی برنج در استان گیلان، شناخت کافی از وضعیت موجود مکانیزاسیون آن می‌باشد. از شاخص‌های مکانیزاسیون برنج، می‌توان در برآورد صحیح تعداد ماشین و انجام به موقع عملیات کشاورزی اسفاده کرد. در این مطالعه، با جمع‌آوری اطلاعات و داده‌ها از طریق تکمیل پرسشنامه و با مراجعه به منابع آماری موجود، شاخص‌های تعیین کننده وضعیت مکانیزاسیون برنج استان (شامل؛ درجه، سطح و ظرفیت مکانیزاسیون، توان اجرایی واقعی و بالقوه)، روزهای کاری و بازده مزرعه‌ای محاسبه شد. تعداد ماشین‌های کشاورزی مورد نیاز برای انجام عملیات مکانیزه در مراحل مختلف از تولید برنج با استفاده از روش فرصت زمانی برآورد گردید. نتایج نشان داد درجه مکانیزاسیون عملیات خاک‌ورزی، کاشت با نشاکار، سمپاشی، وجین و برداشت (دروگر و کمباین) برنج به ترتیب در استان 100، 55/72، 57/23، 62/4 و 83/84 درصد، سطح مکانیزاسیون 55/3 اسب بخار بر هکتار، متوسط ظرفیت مکانیزاسیون 48/404 اسب‌بخار-ساعت بر هکتار می‌باشد. همچنین به ازای هر 27 هکتار یک تراکتور، 4 هکتار یک تیلر، 30 هکتار یک نشاکار، 563 هکتار یک وجین کن و هر 60 هکتار یک کمباین برنج وجود دارد. بعلاوه برای هر 100 بهره‌بردار 2 تراکتور و 2 نشاکار موجود است. با توجه به نتایج، تعداد ماشین‌های موجود استان در خاک‌ورزی، داشت و برداشت به ترتیب 85/19، 23/33 و 69/55 درصد بیشتر و در نشاکاری 61/2 درصد کمتر از تعداد برآورد شده است. مقایسة شرایط کنونی استان با برآورد انجام شده، بیانگر ضعف در برنامه‌ریزی جامع برای تأمین و توزیع ماشین‌های کشاورزی می‌باشد.