مقایسه اثر روشهای خشککردن با و بدون پوسته سخت بر محتوای عناصر معدنی مغز گردوی ایرانی
صفحه 1-14
https://doi.org/10.22034/jrmam.2026.14763.708
پریا صیدمحمدیان، علی نجات لرستانی، حسین جوادی کیا
چکیده گردوی ایرانی (Juglans regia L.) یکی از مهمترین محصولات باغی ایران است که بهدلیل دارا بودن ترکیبات آنتیاکسیدانی و اسیدهای چرب غیراشباع، از ارزش غذایی و اقتصادی بالایی برخوردار است. با این حال، شیوههای سنتی خشککردن، بهویژه در معرض نور مستقیم خورشید، میتواند موجب تغییر در ترکیبات معدنی و کاهش کیفیت مغز گردو شود. در این پژوهش، تأثیر دو روش خشککردن شامل «با پوستهی سخت چوبی» و «بهصورت مغز» بر میزان عناصر معدنی مغز گردو مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، مقادیر عناصر فسفر، پتاسیم، سدیم، آهن، روی، مس و منگنز با استفاده از دستگاههای فلیمفتومتر و طیفسنج جذب اتمی اندازهگیری و دادهها با آزمون تحلیل واریانس یکطرفه (ANOVA) در نرمافزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد گردوهای خشکشده با پوستهی سخت بهطور میانگین دارای مقادیر بالاتری از فسفر (حدود 8 درصد)، پتاسیم (حدود 11 درصد)، آهن (حدود 22 درصد) و مس (حدود 26 درصد) نسبت به گردوهای خشکشده بدون پوسته بودند (p<0.05). در مقابل، تفاوت معناداری در میزان روی، سدیم و منگنز بین دو روش خشککردن مشاهده نشد (p>0.05). بهطور کلی، خشککردن گردو با پوستهی چوبی ضمن کاهش اکسیداسیون و حفظ ترکیبات معدنی، مناسبترین روش سنتی برای افزایش پایداری و حفظ کیفیت فیزیکی و شیمیایی مغز گردو در شرایط خشککردن طبیعی تشخیص داده شد.
