انتقال انرژی مکانیکی،‏ از یک منبع مرتعش به بدن انسان،‏ باعث کاهش بازده،‏ ضایعات اسکلتی،‏ اختلال در راحتی فرد،‏ اختلالات فیزیولوژیکی و روانی انسان می‌گردد. عدم وجود سیستم‌های تعلیق در ماشین‌های کشاورزی سبب شده تا راننده این ماشین‌ها در معرض محدوده وسیعی از ارتعاشات قرار گیرد. یکی از راه-های کاهش ارتعاشات وارد بر سرنشین استفاده از فوم مناسب برای نشیمنگاه صندلی است. در این پژوهش میزان انتقال ارتعاش توسط فوم و اسفنج پلی‌یورتان و اثر عوامل مختلف در کاهش ارتعاش وارد بر بدن سرنشین بررسی خواهد شد. در این راستا فوم‌‌گرم،‏ فوم‌سرد و اسفنج پلی‌یورتان در ضخامت‌های 6،‏ 8،‏ 10 و 12 سانتی‌متر و جرم حجمی‌ 5‎/12،‏ 20،‏ 30 و 50 کیلوگرم بر مترمکعب،‏ در معرض ارتعاش قرار گرفتند. همچنین جرم‌سرنشین در سه سطح 75،‏ 90 و 105 کیلوگرم و شتاب‌تحریک در سه سطح مختلف در بازه 6-1 متر بر مجذور ثانیه به نمونه‌ها وارد شد. شتاب‌های ورودی و خروجی ثبت و تحلیل‌های تجربی با نرم‌افزار MatLab و SPSS انجام شد. نتایج نشان داد،‏ انتقال ارتعاش فوم‌سرد کمتر از اسفنج و فوم‌گرم است (حدود 10 درصد). با توجه به آنتروپومتری و جرم‌سرنشین تراکتور در ایران )90-72 کیلوگرم(،‏استفاده از فوم‌سرد با جرم حجمی 50 کیلوگرم بر مترمکعب (انتقال‌پذیری 26 درصد)،‏ ضخامت 10-8 سانتی‌متر،‏ در بازه شتاب‌تحریک 4-3 متر بر مجذورثانیه (انتقال‌پذیری 17 درصد) با توجه به اصول ارگونومی،‏ مناسب‌ترین انتخاب برای نشیمنگاه صندلی ماشین‌های با ارتعاش بالا است.