به دلیل مشکلات بسیار توزین مستقیم وزن از قبیل استرس زا بودن آن هم برای کشاورز و هم برای حیوانات، روش‌های مبتنی بر پردازش تصاویر دیجیتال به منظور برآورد وزن حیوانات زنده و تعیین روند رشد آن ها پیشنهاد شده است، اما تعیین تغییرات ویژگی های ظاهری بدن حیوان با وجود سر به دلیل تغییر مکرر موقعیت آن سبب ایجاد خطای قابل توجهی می گردد. بدین منظور تعداد?? قطعه جوجه گوشتی یک روزه تحت شرایط استاندارد پرورش داده شد. به منظور کاهش خطای تخمین وزن جوجه های گوشتی، سر آن با روش مدل شکل فعال حذف و عملکرد روش پیشنهادی در پیش بینی وزن، با روش بخش‌بندی اتسو مقایسه گردید. ضریب تبیین بدست آمده در روش مدل شکل فعال میان وزن واقعی با مساحت و محیط به ترتیب (??%R?=) و (??%R?=) و برای روش اتسو به ترتیب میان وزن واقعی با مساحت و محیط (??%R?=) و (??%R?= ) مشاهده شد. با توجه به مقایسه این دو روش مشخص گردید که دقت پیش بینی وزن توسط مدل توسعه ‌یافته با محیط و مساحت استخراج‌شده با روش مدل شکل فعال بالاتر از روش بخش‌بندی اتسو می‌باشد.