این بررسی به منظور ارزیابی کارایی انرژی واحدهای تولید گلرنگ با استفاده از تکنیک تحلیل پوششی دادهها در منطقه جلگه استان اصفهان در سال ???? انجام شد. داده ها از مجموع ?? مزرعه تولید گلرنگ با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه حضوری جمعآوری گردید. نتایج نشان داد که میزان انرژی ورودی و خروجی به ترتیب ?/????? و ??/????? مگاژول بر هکتار است. بیشترین میزان سهم انرژی مصرفی را بترتیب کودهای شیمیایی (??/??%)، سوخت (??/??%) و آب مصرفی (??/??%) بهخود اختصاص داده است. میانگین کارائی فنی، کارائی فنی خالص و کارائی مقیاس محصول گلرنگ به ترتیب ??/??%، ??/??% و ??/??% بدست آمد. بر اساس مدل CCR بیشترین میزان مصرف مازاد واحدهای ناکارا بترتیب مربوط به نهادههای کودهای شیمیایی و بخصوص کود اوره (??%)، سوخت دیزل (??%)، آب مصرفی (??%) و بذر مصرفی (?%) میباشد. سوختها با ??% و سپس کود اوره با ??% بیشترین سهم را در انتشار گازهای گلخانهای در تولید گلرنگ دارند (شکل ?-??). لذا با استفاده از سیستمهای مکانیزه مدیریت شده باید بکارگیری ماشینآلات را کنترل نمود تا مصرف سوخت کاهش یابد و مصرف کود اوره را با جایگزینی کودهای دامی اصلاح نمود تا آلودگی ناشی از انتشار گازهای گلخانهای و آلودگی منابع آبی منطقه کاهش یابد. . نسبت انرژی (راندمان انرژی) در منطقه مورد مطالعه ??/?، بهرهوری انرژی ??/? کیلوگرم بر مگاژول و ضریب انرژی ??/????? مگاژول بر هکتار بدست آمد.
ایمانمهر,عبداله . (1398). بررسی کارایی انرژی مصرفی و میزان انتشار گازهای گلخانهای تولید گلرنگ از نظر زیست محیطی. (e10109). پژوهشهای مکانیک ماشینهای کشاورزی, 8(1), e10109
MLA
ایمانمهر,عبداله . "بررسی کارایی انرژی مصرفی و میزان انتشار گازهای گلخانهای تولید گلرنگ از نظر زیست محیطی" .e10109 , پژوهشهای مکانیک ماشینهای کشاورزی, 8, 1, 1398, e10109.
HARVARD
ایمانمهر عبداله. (1398). 'بررسی کارایی انرژی مصرفی و میزان انتشار گازهای گلخانهای تولید گلرنگ از نظر زیست محیطی', پژوهشهای مکانیک ماشینهای کشاورزی, 8(1), e10109.
CHICAGO
عبداله ایمانمهر, "بررسی کارایی انرژی مصرفی و میزان انتشار گازهای گلخانهای تولید گلرنگ از نظر زیست محیطی," پژوهشهای مکانیک ماشینهای کشاورزی, 8 1 (1398): e10109,
VANCOUVER
ایمانمهر عبداله. بررسی کارایی انرژی مصرفی و میزان انتشار گازهای گلخانهای تولید گلرنگ از نظر زیست محیطی. پژوهشهای مکانیک ماشینهای کشاورزی, 1398; 8(1): e10109.