کشت‌های گلخانه‌ای یکی از روش‌های تولید در کشاورزی است که وابستگی زیادی به انرژی دارند؛ بنابراین بهبود بازده مصرف سوخت در سامانه‌های گرمایشی گلخانه‌ها، تأثیر خوبی بر انرژی مصرفی بخش گلخانه در کشور و کاهش آلاینده‌های محیط زیست خواهد داشت. در این مطالعه برای تعیین بازده مصرف سوخت سامانه‌های گرمایشی متداول در گلخانه‌ها، داده‌برداری در شش گلخانه‌ی تولید محصولات سبزی و صیفی در شهرستان چهارباغ استان البرز انجام شد. بدین منظور در ابتدا ظرفیت سامانه‌ی گرمایشی محاسبه شد. سپس با استفاده از آمار هواشناسی بلندمدت، نمودار تناسب اقلیمی رسم گردید تا مدت زمان روشن بودن سامانه مشخص گردد. تعیین بازده احتراق با روش غیرمستقیم و بر پایه اندازه‌گیری گازهای احتراق شامل کربن-مونواکسید، اکسیژن، کربن دی‌اکسید، هیدروکربن‌های سوخته نشده و اکسیدهای نیتروژن انجام شد. همچنین ابعاد و نحوه نصب دودکش در این گلخانه‌ها بررسی شد. به منظور تحلیل نتایج، تصاویر حرارتی در گلخانه‌ها نیز ثبت گردید. نتایج نشان داد که گلخانه‌های احداث شده در مناطق داده‌برداری شده در استان البرز به 6 ماه گرمایش نیاز دارند تا تولید مطلوب در آن‌ها صورت گیرد. انتخاب ظرفیت مشعل در سامانه‌ی گرمایشی بدون توجه به نیاز گرمایشی گلخانه صورت گرفته و میانگین بازده مشعل‌های بکار رفته در گلخانه‌ها، 85 درصد بود. بررسی وضعیت آلایندگی سامانه‌های گرمایشی نیز نشان داد که درصد آلودگی کربن‌مونواکسید و کربن‌دی‌اکسید در گلخانه‌های استان البرز به ترتیب 06/0 و 085/3 درصد بود. در خصوص هیدروکربن‌های سوخته نشده و اکسیدهای نیتروژن نیز گلخانه‌های استان البرز، شاخص 1/9 و 36/13 پی‌پی‌ام را شامل می‌شد. وضعیت اکسیژن خروجی از سامانه‌های گرمایشی نیز 173/23 درصد بود. بررسی فنی سامانه‌های گرمایشی نصب شده در این مناطق و تصاویر حرارتی ثبت شده نشان داد که عواملی مانند بکارگیری سامانه‌های گرمایشی غیراستاندارد، نصب نادرست آن‌ها در گلخانه و استفاده از گلخانه‌های غیراستاندارد از مهمترین عوامل ایجاد این آلاینده‌ها بودند.