پذیرش فناوری‌های نوین همواره یکی از مهمترین دغدغه‌‌های متخصصان حوزه‌های مختلف بوده است. اگرچه پیشرفت سریع فناوری در افزایش بهره‌وری موثر است، با‌این‌حال چالش‌های مربوط به پذیرش فناوری نوین توسط جامعه هدف، از جمله مواردی است که باید مورد توجه قرار‌گیرد. فناوری‌های الکترونیکی یکی از مهمترین حوزه‌هایی هستند که می‌تواند تاثیر قابل توجهی بر صنعت کشاورزی داشته باشند که علیرغم انجام پژوهش‌های بسیار در تأیید کارایی آنها، سطح پذیرش آنها در حد قابل قبولی قرار‌نگرفته‌است. هدف این پژوهش شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر در پذیرش فناوری در حوزه کشاورزی می‌باشد و افراد نمونه از جامعه آماری پژوهش شامل 50 نفر از متخصصان فعال در شرکت‌های کشاورزی از‌جمله آستان قدس رضوی، کشت و صنعت جوین، شرکت کشاورزی باران، شرکت کشاورزی بینالود و شرکت تعاونی روستایی بهار می باشند. در این پژوهش به ارائه مدل و شناسایی عوامل مؤثر در پذیرش فناوری‌های نوین و همچنین تحلیل عاملی آنها با استفاده از نرم افزار Smart PLS و رتبه بندی این عوامل با FANP پرداخته‌شده‌است. براساس نتایج بدست آمده از این پژوهش، عوامل فرهنگ پذیرش، عوامل اقتصادی، آموزش و ترویج، کارایی و ویژگی‌های فردی به ترتیب در رتبه اول تا پنجم قرار گرفتند. لذا استفاده از قدرت اجتماعی دولت، ارائه تسهیلات دولتی، سرمایه‌گذاری در مسائل آموزشی و ترویجی از مهمترین عواملی هستند که می‌توانند زمینه تبدیل کشاورزی سنتی به صنعتی را فراهم کنند. بنابراین نوع سیاست‌گذاری های دولت میتواند تأثیر مستقیمی بر افزایش پذیرش فناوری از سوی کاربران حوزه کشاورزی و در نتیجه رونق این حوزه داشته باشد.